Disclaimer: This novel has been carefully edited, but errors may still exist. Any typographical or grammatical mistakes are unintentional and do not reflect the quality of the story. Thank you for your understanding and support.
MOTHER
Pinagpapawisan na nagising ako mula sa isang masamang panaginip. Bumangon ako saka umayos ng upo at hinilot ang sentidong pumipintig sa sakit.
Bumaling ang tingin ko sa bintana ng eroplano ilang minuto ko pang pinagkatitigan ang magandang tanawin sa labas ng eroplano kitang kita ko ang nag gagandahang bituin sa kalangitan na nagsisidlakan lihim akong napangiti dahil rito.
Binalingan ko naman ng tingin ang cellphone ko na naka patong sa bedside table kinuha ko ito at tiningnan ang oras. Napabuntong hininga ako ng makitang ala una y media na pala ng hating gabi.
Kahit naisin kong bumalik sa pagtulog ay mas pinili ko nalamang na ayusin ang aking mga bagahe ilang minuto pa lang ang nakaraan ramdam ko na ang pag baba ng eroplano sa ere.
Maya't maya pa lang ay may kumatok na sa labas ng pintuan ng tinutuluyan kong silid hininto ko muna saglit ang pag aayos ng mga gamit at pinagbuksan ito ng pinto.
"Estamos ahora en Filipinas, mi señorita," pormal na wika ni Butler James habang naka yuko ito sa akin.
"Está bien, gracias. Espera un momento, voy a arreglar algunas cosas y también mí mismo."sagot ko rito gamit ang lengguwaheng espanyol.
Tumango naman si Butler James at kapag kuwan ay tinalikuran ko na ito.
Napahilamos ako sa sariling kamay at malakas na napabuntong hininga i can't believe na nasa pilipinas na talaga ako hindi ko alam kung papaano ko haharapin ang ina ko na matagal ko ng itinakwil sa buhay ko
'Meirda Meirda' ilang beses kong mura kapag kuwan ay inayos ko na ang dapat ayusin at lumabas na ng silid na tinutuluyan ko.
"Por aquí,Mi señorita," usal nito sa akin at maingat na pinagbuksan ako ng pintuan ng eroplano pababa rito.
Pagkababa ko pa lamang ay agad kong napansin ang red carpet na nakalatag sa sahig na aapakan ko patungo sa aking Bugatti.
Inayos ko muna ang sout kong sunglasses at mask pormal lamang akong naglalakad sa nakalatag na red carpet habang ang mga bodyguards naman ay nakalihira sa gilid nito.
Hindi na ako nagtaka kung bakit maraming men in black ang ipinadala upang sunduin ako dahil maraming kalaban ang angkan namin na nais kaming ipatumba.
Hindi na nakakapagtaka ang mahigpit na seguridad nito, hindi ko lang inaasahan ay mas dumoble ang pagiging strikto ng aming seguridad.
Nang makalapit na ako sa aking Bugatti ay agad akong pinagbuksan ni Butler James ng pintuan, nakatingin lamang ako rito habang pinapaandar nito ang sasakyan.
"Lo siento, señorita, pero ¿tiene algún problema? Estoy aquí para ayudarla," wika nito sa'kin (Sorry to interrupt, ma'am, but do you have a problem? I'm here to help you.) umiling ako rito at pilit na ngumiti
"Estoy bien, no te preocupes." i said coldy (I'm fine, don't worry.)
Habang nasa byahe kami ay pilit na inaalis ko sa aking isipan ang mga negatibong bagay na alam ko namang hindi ako matutulungan napapikit na lamang ako sa bigat na nararamdaman ko hindi ko alam kung paano haharapin ang sarili kong ina at kung papaano ko ito pakikitunguhan.
Nahinto lang ako sa pag-iisip ng biglang may tumawag sa akin i-ca-cancel ko na sana ang tawag ng makita ko kung sino ang caller. It's Kuya Ryl, agaran ko itong sinagot.
"Hi kuya! where here na po sa pilipinas."bungad ko rito, pilit kong pinapasigla ang aking tuno ngunit nabigo lamang ako dahil bahid sa boses ko ang labis na lungkot.
"Stop it, baby stop pretending that you're fine because we know you're not." seryusong wika nito sa'kin.
"Halata ba masiyado kuya? I'm trying my hardest kuya but I really can't," usal ko rito napabuntong hininga naman ang nasa kabilang linya bago ako sinagot.
"I know, baby,"
"I don't know anymore kuya, kahit nga sa pakikitungo kuya hindi ko alam kung papaano ko siya pakikitunguhan, we both know na matagal ko na siyang itinakwil," wika ko sa kabilang linya rinig ko ang sunod-sunod na mura nito mahina akong natawa at napa iling-iling rito.
"Baby, I'm sorry if you have to do this, kung pwedeng ako nalang but you know naman diba na I can't. I have incoming business to deal with," mahinang sambit nito
"I know kuya, that's why I'm doing this for you." sagot ko rito.
"¿Cuándo puedo volver, hermano?"i ask him. (when will I can come back, kuya?" napabuntong hininga ito na siyang ipinagtaka ko.
"I don't know, baby, I really don't know," sagot nito na siyang tila nagpatigil sa paghinga ko.
"¿Qué significa eso, kuya?"mahinang boses na tanong ko rito kahit gusto ko ng magwala sa labis na pagkadismaya sa naging sagot nito.
That's not the answer i wanted to hear.
"I overheard Mommyla and Daddylo conversation earlier. Mom was asking them to please have your colonoscopy done. Mom was asking them to please have your practice in Psychology there."wika nito na siyang nagpatigil sa'kin.
No, it can't be.
Shit tangina ito na nga ba sinasabi ko e.
Ilang minuto pa kaming nag usap ni Kuya Ryl ngunit tila hindi na maiproseso ng utak ko ang sinabi nito wala na akong ibang maintindihan bukod sa sinabi nitong dito na ako magtatapos ng kolohiyo.
I bid my goodbye and hangs up the call. I am really messed up hindi ko na alam anong gagawin pa.
Meirda Meirda
"Where are we going?" tanong ko sa aking Butler kapag kuwan ay binalingan ako nito ng tingin at mainam na nginitian na siyang nagpakunot sa noo ko dahil sa ginawang pag ngiti nito sa'kin.
"In your mother's mansion mi señorita." sagot nito na siyang nag pa-init sa ulo ko kung pupuwede ay ayaw ko na munang makita ito.
"No, stop the car!" agad umusbong ang galit ko ng marinig ang tugon nito habang napakunot naman ang noo ng butler ko habang nagtataka akong tiningnan.
"I said stop the car!" inis kong sigaw agad naman akong sinunod nito at pinarada ang kotse sa gilid ng kalsada.
"But mi señorita where are we going now?" tanong nito sa akin mainam ko itong tiningna
"Llévame a un hotel de cinco estrellas, sin discusiones, mayordomo. Me quedaré allí, pero no les digas que estoy en Filipinas ahora," seryusong sambit ko (Take me to a hotel five-star no buts butler I'll stay there but don't tell them that I'm in the Philippines now.)
Tanging tango lang ang sagot nito sa akin at mukhang nakuha na agad nito ang nais kong iparating.
"Llévame a un hotel de lujo. Mantén mi ubicación en privado," sambit ko bago dahan dahang ipinikit ang mata (Take me to a luxury hotel. Keep my location private.) katahimikan sa paligid ang namumutawi sa loob ng sasakyan ko, bumangon ako at umayos ng upo
"Butler, I'm sorry for my behavior earlier!" mahina ngunit puno ng konsensya kung wika kita ko naman ang o pagsilay ng ngiti nito.
"Lo entiendo, señorita. Ha pasado por mucho." nakangiting sagot nito na siyang nagpagaan sa nararamdaman ko.(I understand, ma'am. You've been through a lot.)
Tanging ngiti na lang ang iginawid ko rito ilang minuto pa lang ay nakarating na kami sa isang five star hotel.
Pinagbuksan ako nito ng pinto napabuntong hininga na lamang ako hindi ko inaasahan na pagkatapos ng ilang taon na lumipas ay makakabalik ako sa bansang ito.
Ang bansang isinumpa ko na hinding-hindi na ako aapak pang muli kahit anong mangyari, ngunit masiyado talagang mapaglaro ang tandahan.
Isa pang buntong hininga ang pinakawalan ko agad itong nakaagaw ng pansin kay Butler James ramdam kung nais nitong magtatanong kahit gusto nitong magtanong sa akin ay itinikom na lamang nito ang bibig niya.
"I'm fine" wika ko.
"Greetings, sir/ma'am. We're delighted to have you with us," bungad ng nakangiting babae pagtapak pa lamang namin sa loob ay ito na agad ang bumungad sa amin.
"Where's the front desk here?"kapag kuwang tanong ko rito may tinawag naman itong isa pang trabahante na maghahatid sa amin sa front desk.
"Hello Good Morning Ma'am it's nice to meet you I'm Arvin your service," nakangiting wika nito sa amin tinanguan ko na lamang ito.
"May i take care of your belongings, Sir/Ma'am?" tanong nito sa amin.
"No, thank you." sagot ko rito. Kapag kuwan ay nauna na itong naglakad sa amin ka agad naman namin itong sinundan.
Maya't maya lang ay agad na kaming nakarating sa front desk kung saan kukunin namin ang key card ng kwartong uukupan namin nagpasalamat si Butler James dito at agad namang nag paalam ang lalaki sa amin na mauuna na raw siyang aalis.
"Hello. Sir/ Ma'am, Check-in, please," nakangiting tanong nito sa amin.
"Room reservation for Ms. Keyla Brielle Dela Fuentes," pormal na wika ni Butler James sa babaeng nasa harapan namin.
Habang kausap ni Butler James a na busy sa pagkakalikot ng kanyang cellphone."Ang g-ganda n-niya-este naka ready na po ang k-kwarto niyo po ma'am." utal-utal na sagot nito.
Habang naglalakad sila keyla sa hotel ay binalingan niya ng tingin ang paligid it doesn't surprise her tho marami na siyang nakikitang ganito ka ganda na mga hotels.
The hotel's majestic facade exudes elegance and sophistication, setting the tone for a luxurious stay.
As you approach the entrance, the grandeur of the hotel's design is unmistakable, promising an unforgettable experience.The sleek, modern architecture gleams with polished marble and glass, radiating luxury and refinement. Step into the lavish lobby, where crystal chandeliers, rich wood accents, and plush carpets create an atmosphere of sumptuous elegance.
The opulent interior design boasts intricate details, lavish textiles, and exquisite artwork, ensuring a luxurious ambiance. From the sweeping staircases to the lavish furnishings, every element whispers luxury and refinement. This luxurious hotel was very sophisticated the owner must have had a good test and I can't stop myself but to admire this very luxurious hotel.
Ilang minuto pa lang ay agad na kaming nakarating sa silid na pansamantalanh tutuluyan ko ipinasok na rin ni Butler James ang mga bagahe ko.
"Mi señorita if you need something just call me I'm just in the other room" wika nito tinanguan ko naman ito habang inililibot ang paningin sa boung kwarto.
Inayos ko nalang ang mga gamit ko at agad na pumunta sa bathroom upang magpalamig ng katawan at ulo dahil pakiramdam ko ay subrang lagkit ko na.
Pag pasok ko pa lamang sa bathroom ay agad ko ng nilagyan ang bathtub ng soup and body wash at ng bubble bath. Agad kong ibinabad ang sarili dito at nilagyan ng hiniwang cucumber ang aking mata.
Ilang oras ko ding ibinabad ang sarili sa bathtub bago naiisipang umahon na dito at magbihis na,umahon ako mula sa bathtub at ibinalot ang sarili sa bathrobe, binuksan ko ang pinto at pumasok sa walk in closet nito.
I was really amazed on this hotel they have their own walk in closet.
Tiningnan ko ang orasan na naka sabit sa ding-ding na may desisyong peacock,it's kinda cute. When I looked at the clock it was already four in the morning napahilamos na lamang ako sa sariling palad.
'This is shit' i murmured out of nowhere. Nang makapili na ako ng susuotin ko it was a two paired pajamas it has a soft fabric ay agad na akong humiga sa malambot na kama its a queen size bed.
I really need this, to relax my body especially my mind, I've been so stressed lately so i need this to clear my mind from everything's negative vibes and toxicity.
Nakapikit ako habang inaalala ang masamang trahedya na nangyari sa amin, isang bangungot na gusto kong takasan habang buhay, ang trahedya na sumira sa aming buo't masayang pamilya.
'Oh damn, I shouldn't think this way' usap ko sa sarili.
Bahagya ko pang iniling-iling ang aking ulo tila inaalis dito ang mga masasakit na ala-ala ng aming pamilya.
A painful memories flash on my mind, a bitter smile formed on my lips pinikit ko pa ang aking mga mata at hinayaang dumaloy ang mga luha ko na kanina ko pa pinipigilan.
Move on. Keyla, move on! kapag kuwan kong usap sa aking sarili. But i know that even how much i'd tell myself to move on i just can't, they say it takes time to heal from the things you don't speak of. But for me time doesn't really heal, it just makes the heart forget all the pain but in me, it's silly but i'd tell that time doesn't heal anything, it just teaches us how to live with pain.
I silently chuckle on my thoughts.
I just did my morning routine and went back to bed to get some sleep.
Tired and exhausted I went to my bed to rest and gained more energy to meet my mother who left us a yer ago, I was about to sleep when my phone started ringing loudly.
"Hi, who's this?" tanong ko rito,i didn't even bother to look at the caller.
"Tsk, I guess you didn't look at the caller, Am I right Keyla?" wika ng nasa kabilang linya, well his right, i didn't.
"Yeah," bored kong sagot dito.
"I just called to remind you that you are going to our mansion tomorrow or maybe later at ten o'clock," usal nito sa'kin, i was about to say something when the call ended.
I yelled out of frustration "What the hell is wrong with them?"
The phone rings again,i angrily answer it.
"Hi, im-"
"Fuck it, whoever you are, stop messing up with me and oh before i forget. Fuck you with respect!" halos sumabog ako sa inis dahil sa kung sino mang nang-tri-trip sa akin, i ended up the call and lie down on my bed inis kong pinikit ang aking mata at nilagay ang sarili sa pag tulog.
I just silently pray that everything will be better not now but soon will do.
Nagising ako dahil sa lakas ng tawag na nagmumula sa cellphone,"Hello?"
"Keyla?"
Napabalikwas ako ng bangon ng marinig kung sino ito,"Kali?" paninigurado ko pa
"Keyla, o gosh thank god you finally answer!" napahagikhik pa ito napangiti naman ako dahil sa kakulitan nito.
Kali was my best friend since then, she's a famous model and she also has her own band.
"I didn't know that you were contacting me..."
"Ha?"
Napabuntong hininga naman ako dito,"Kalimutan mo nalang yun..." i paused a bit before I continued speaking.
"Anyways,why did you call me? may problema ba?" tanong ko.
Rinig ko ang munting buntong hininga sa kabilang linya,"I don't know anymore. Keyla, my boyfriend Enzo. I really don't know what to do anymore..." halos pabulong nitong sagot.
Ano na naman kaya ang ginawa ng gago niyang boyfriend,"I told you to break up with him, walang magandang maidudulot ang lalaking yan sayo!" inis kong sagot rito.
Wala ng sumagot sa kabilang linya kaya tiningnan ko ang screen ng cellphone ko kung meron pa ba akong kausap,"Kali?"
"Hmm?"
Rinig ko ang pagbukas ng pintuan sa kabilang linya,"What are you doing here Dos?" wika ng sa kabilang linya.
Dos? is that the boyfriend of her cousin?
"Nothing, I just miss you..."
Gulantang akong nakikinig sa kabilang linya, rinig ko pa ang pag-angal ni Kali rito, teka ano bang nangyayari? Si Dos? shit
Hindi na ako umimik pa at nag patuloy na lamang sa pakikinig, alam kong hindi sasabihin ni Kali sa'kin ang problema niya masiyadong malihim ang babaeng to
"Where's Kate? it's better if you leave now!" maawtoridad nitong utos.
"I don't care, why are you fuming mad at me? is it because your BOYFRIEND is coming huh!?" malamig ngunit bahid sa boses nito ang labis na galit at kahit hindi ko aminin ay tunog ng boses nito ay para bang nagseselos, wala na akong narinig na sagot pa agad na namatay ang linya nito.
Shit naman
Ano bang nangyayari kay Kali? is this some game...again?
Damn what's happening on earth? Dos and Kali? Really?!
Dos was a cold yet dangerous type of person wala akong masiyadong impormasyon tungkol rito except dun sa pinsan nyang lalaki, main vocalist and guitarist ng banda ang pinsan ni Dos na si Logan, mahilig rin iyon mag bar halos araw-araw iba-iba ang babae wala na nga ata pag-asang magbago ang isang yun, While Dos is the actual opposite of Logan, masiyadong mysterious.
I wonder anong nangyari kina Kali?
Kali is already twenty-two, We're the same age, and I know she can perfectly decide for herself.
Agad akong napatingin sa pinto ng bigla itong bumukas hindi na ako nagulat ng lumabas mula rito si Butler James siya lang naman ang may spare key ng kwarto ko.
"Get ready. Mi senorita, we're leaving in a minute," seryusong wika nito bago nilapag sa lamesa ang pagkain.
Hindi na ako sumagot rito at agad ng bumangon upang kumain, I'm starving.