Disclaimer: This novel has been carefully edited, but errors may still exist. Any typographical or grammatical mistakes are unintentional and do not reflect the quality of the story. Thank you for your understanding and support.
MISSION
Nagising ako mula sa katok sa pinto napahilamos na lamang ako sa sariling palad ng napagtanto na alas singko y media pa lamang ng madaling araw sinilip ko muna kung sino ang kumakatok bago ito buksan
Meirda it's only four thirty am bulong ko inis kong tiningnan ang pintuan bago bumangon."Who's that?" sigaw ko.
"Keyla, are you awake? I'm sorry for disturbing you, dear." paumanhin ng tao mula sa labas. I
tinirik ko ang aking mata sa iritasyon na nararamdaman sa oras na 'yun.
Nang makilala ko kung kanino galing boses na 'yun ay agad ko itong sinilip upang makasigurado na tama ang aking hinala, dilekado na baka dito pa ako madali, kung kaya't kailangan kong mag-ingat sa bawat galaw at gagawin kong disesyon.
Pinagbuksan ko ito ng pinto at agad na bumalik sa kama, sinalampak ko ang sarili sa kama at sinubsub ang sarili sa unan.
"What do you need?" tanong ko habang naka subsob pa din ang ulo sa unan.
"Did i disturb your sleep?" tanong nito sa akin tamad ko siyang tinanguan natikom naman nito ang kanyang bibig.
"Sorry..." paumanhin nito.
"It's fine what do you need in this hour?" kapagkuwang tanong ko agad namang nag angat ito nang tingin sa akin tumikhim muna ito bago nagsalita.
"Well uhm, i want you to come with me at the market," usal nito sa'kin.
"Market? why?" i asked.
Dahan-dahan itong umupo sa tabi ko,"Well today is Sunday," taka ko itong tiningnan.
"So?"
Umiwas ito ng tingin sa akin at inilibot ang paningin sa buong kwarto,"Uhm church day and it's also a family bonding," wika nito habang nakangiting nakatingin sa akin.
"Okay," i coldy replied.
"It's still early in the morning, can i just sleep unless one hour and half?" i politely ask agad naman itong tumango sa akin at mainam akong nginitian.
"Sure, sorry for disturbing your sleep, i just want to remind you," paumanhin pa nito sa'kin.
Ramdam ko ang pag alis nito dahil gumaan ang aking hinihigaan, hindi ko na lamang ito nilingon o sinagot pa masyado akong napagod sa byahe.
I was about to sleep again when something came up.
Mission, my real mission, why I am here 'I shouldn't forget about that thing ' i whispered.
Agad na tumunog ang aking cellphone agad akong napalingon kung saan ito nakapwesto tamad ko naman itong kinuha mula sa bedside table.
"Hello, Agent black is speaking, what do you need?" i seriously asked the caller.
"Agent black it's me Agent 04, Captain tell me about your mission there, do you have plans now? I'll be your assistant there," wika nang nasa kabilang linya.
"I do have plans but I'm waiting for the Captain's signal," i said, the caller just chuckled,"Well?"
"Shut the fuck up agent 04, you know how dangerous it is right? now tell me what their plans are," i said while caressing my hair up to down.
"Aren't you going to wait for the go signal Agent Black? you know how dangerous Castillano's is,"
"So?¿Cuándo tomarán acción? Si las cosas empeoran," usal ko."Kailan kayo kikilos?kung magiging komplikado na ang lahat,"
Rinig ko ang mahihinang mura mula sa kabilang linya alam ko na naiinis na ito sa akin ngunit anong magagawa ko? mas magiging komplikado ang lahat kung hindi pa kami kikilos agad alam ko kung gaano kadumi makipaglaro ang mga Castillano.
"Just wait on our g-"
Inis kong pinutol ang tawag nito bago sinalampak ang sarili sa kama at nagpaubaya na tangayain ulit ng antok.
Nagising ako bandang alas otso ng umaga sobrang sakit ng ulo ko shit, naalala ko na nagpaalam ako kay Aleesa na may kukunin ako sa kwarto pero hindi na ako nakabalik dahil nakatulog ako rito kakaisip.
Dahan dahan akong bumangon mula sa pag kakahiga at naiisipan munang maglinis ng katawan at gawin muna ang aking morning routine bago bumaba, ilang minuto lang ang lumipas ng matapos na ako sa pag linis sa aking katawan ay naiisipan ko ng bumaba upang makakakain na.
Habang bumababa ako sa grand staircase dahan-dahan kong hinihilot ang aking sintido dahil sa pamimintig nito di'ko alam kung bakit sobrang sakit nito wala naman akong maalala na ginawa ko upang sumakit ito ng ganito.
Pag pasok ko sa kusina ay agad akong binati ng mga kasambahay na naroon, Tumutulong si Mama sa pagluluto ng almusal kay Manang habang busy naman si Aleesa sa kaniya selpon mukhang hindi nga nito na pansin ang presensya ko.
Nang makita ako ni Mama ay agad ako nitong nilapitan,"Okay ka lang ba?" nag-aalala na tanong nito sa akin kunot noo itong nakatingin sa akin tipid ko na lamang itong nginitian, binalingan ko ng tingin si Aleesa na natulala na ngayon habang nakatingin sa labas ng bintana.
Tumikhim ako upang makuha ko ang atensyon nito agad naman itong nabalik sa kaniyang wisyo binalingan ako nito ng tingin at tipid na nginitian, mukhang malaki ang problema niya base pa lamang sa itsura niya nanginginig ito nag-aalala ako na baka pag tanungin ko siya kung 'okay ka lang' ay baka bigla nalang siyang umiyak.
Tinikom ko na lamang ang aking bibig kahit gusto ko siyang tanungin kung anong problema niya, mas pinili ko na lamang na itikom ang bibig keysa magtanong pa ng mga bagay na alam kong pribado, hindi naman ako gan'on ka disperada para manghimasok sa problema ng iba.
"Aleesa, what happened? kanina ka pa tulala jan," mom asked as she laid out the cooked meal on the table. I just stared at Aleesa, and I could see that she was on the verge of tears for some unknown reason.
"Wala po," sagot nito habang umiiwas ng tingin.
"Manang dito mo nalang ilagay yan," wika ni Mama habang tinuturo ang lamesa kay manang.
Hindi ko masisisi si Aleesa kung ayaw nitong sabihin sa amin o kay Mama man lamang ang problema niya, it's personal after all.
"Nag-away kayo?" biglaang tanong ni Mama habang kumakain kami ng almusal nabitin sa ere ang kutsara ko na kakainin ko na sana binitawan ko muna ito at nakinig sa kanila.
"Wala naman pong bago sa'kaniya ganun pa rin naman ang trato niya sa akin," bahid sa boses nito ang sakit.
Bakit ba siya kailangan magtiis sa ga'nun na relasyon? Ganun ba talaga kapag mahal mo ang isang tao, na kahit nasasaktan ka na ay okay lang? I take a deep breath and sigh while looking at Aleesa's who's looking down at her plate.
Maya't maya lang ay namalayan ko na lamang na umiiyak na ito,"I did everything, Ma. Pero ganun pa rin siya." wika nito habang umiiyak.
"Break up with him," suhestiyon ni Mama habang kumakain natigilan naman si Aleesa rito agad itong napatayo sa sobrang pagkabigla sa sinabi ni Mama,"What? no." umiling-iling pa ito.
Minsan talaga di'ko na sila maintindihan, nasasaktan na pero ayaw pa din naman nilang itigil kung ano man ang namamagitan sa kanila e mas mabuti nga yun kesya mag stay ka sa relasyon na puro pasakit naman ang dala sayo.
Nauna na akong natapos sa pagkain nagpaalam muna ako sa kanila na mauna na ako dahil may pupuntahan ako kahit wala naman talaga gusto ko lang talagang mapag-isa.
Naisipan ko na lamang na bumalik sa loob ng kwarto, I quietly scrolled through my phone while I lay down at my bed thinking of searching for tourist spots in the Philippines. That's exactly what I did, I'd search about the tourist spots in the Philippines and the one that caught my attention was Palawan.
I did some more research on what's in Palawan.
The Puerto Princesa Subterranean River, also known as the Underground River, is a stunning natural wonder and one of the most famous tourist spots in Palawan, Philippines. It was located within the Puerto Princesa Subterranean River National Park, this incredible destination is situated approximately seventy six kilometers northwest of Puerto Princesa City.
I clicked the other photos and there I saw that the Underground River is an 8.2-kilometer-long subterranean river that flows through a stunning limestone cave, before emptying into the West Philippine Sea.
I'm still not contented on what I researched, so for more information about the place, I tapped the other photo and I was left speechless by the incredible scenery, and my curiosity about Palawan has only grown stronger. I saw that as you navigate through the cave, you'll be surrounded by breathtaking rock formations, towering ceilings, and an array of unique minerals and geological formations.
The surrounding national park is home to lush forests, diverse wildlife, and several species of endemic flora and fauna. The Puerto Princesa Subterranean River was designated a UNESCO World Heritage Site in 1999, recognizing its outstanding universal value and natural beauty. And also the visitors can take a guided boat tour through the cave, marveling at the stunning scenery and learning about the site's unique geology, history, and ecosystem.
I turned off my phone and thought about visiting Palawan. Now I understand why many tourists flock there, but it seems better to see it personally. The Underground River is an unforgettable experience that showcases the natural beauty and wonder of Palawan.
'I wanna go there,' i whispered to myself while caressing my hair from top to down.
Naiisipan ko na umalis na lang muna at magpahangin sa labas, I wanted to smell some fresh air. Dahan dahan kong sinarado ang pintuan ng aking kwarto bago bumaba nadatnan ko naman sa sala sina Mama at Aleesa na nag-uusap tumikhim muna ako upang makuha ko ang atensyon nila.
"I will go out muna," paalam ko.
Tumayo si Aleesa at pinunasan ang luha niya bago tumingin sa akin,"Saan ka pupunta, uhm sasama ako, pwede?" binalingan ko ng tingin si Mama ngumiti naman ito sa akin bilang sagot aalis na sana kami ng maalala ko ang sinabi nito sa akin kaninang umaga.
"Uhm aren't we going to the church, and market?" tanong ko rito, nginitian naman ako nito bago sumagot,"Maya't maya aalis na tayo, saan ba kayo pupunta?" she asked me while sipping on her coffee."Jan lang sa labas magpapahangin," sagot ko.
"Bumalik kayo agad," tumango kami bago lumabas ng mansion hindi ko alam kung saan kami dinala ng mga paa ko basta na lamang kaming umalis ng walang imikan panay pa rin ang lakad namin."Teka saan ba talaga tayo pupunta?" tanong ko habang nakasunod kay Aleesa.
"Sabi mo magpapahangin tayo? Wala namang preskong hangin doon e,"nakabusangot na wika nito,"Malay ko ba, at teka nga saan mo ba ako dadalhin kanina pa ako sunod ng sunod sayo." inis kong wika rito huminto naman ito at tiningnan ako bago hinila muli,"Basta." hindi na ako nagreklamo pa at nagpahila na lang din.
Ilang minuto pa kaming naglakad hanggang sa nakarating kami sa may bench na gawa sa kahoy, may puno rin ng mangga ang likod nito malakas ang hangin rito at kitang kita mo ang nagagandahang tanawin.
"May ganitong lugar pala rito? Akala ko buildings lang ang makikita ko," natatawang pahayag ko tinawanan naman ako nito bago umupo sa aking tabi umusog naman ako para makaupo siya.
Binalot na kami ng katahimikan wala akong ibang marinig kundi ang nakakabinging katahimikan sa pagitan namin, ang malalakas na hampas ng hangin, mga huni ng ibon na nagliliparan sa himpapawid.
"He cheated again…" napatingin ako rito ng bigla itong magsalita.
"Boyfriend mo?" tanong ko.
"Yes, hindi na ata siya magbabago, alam mo minsan hinihiling ko na sana kung hindi ako ang makakatuluyan niya, sana karmahin siya pag siya naman ang nagmahal ng lubusan na sana maramdaman naman niya ang sakit na nararamdaman ko,"
hindi ko maintindihan ang pinagsasabi nito kaya nanatili akong tahimik habang nakikinig sa kaniya.
"Masama bang hilingin ko na sana, makita niya ang babaeng lubusan niyang mamahalin pero walang kasiguraduhan?" natatawa niyang wika na pailing-iling naman ako rito.
"Lakas din ng trip mo," wika ko na siyang ikinatawa nito ng mahina.
Ilang minuto lamang ang itinagal namin roon at napagdisesyonan na naming bumalik na dahil baka hinahanap na kaming dalawa.
Hindi nga kami nagkamali dahil pagkarating pa namin ay agad na kaming inutusan na magbihis dahil sisimba na raw kami.
Naligo ulit ako at nagbihis ng white floral dress, I smiled at myself while looking on the mirror.
Bumaba na kami at sumakay na sa limousine, nakatingin lamang ako sa bintana boung byahe, habang si Aleesa naman ay nakatingin sa kaniyang selpon si Mama naman ay nakikipag-usap kay Manang Sabel habang nasa byahe kami ay hindi ko maiwasang isipin sina Mommyla, okay lang kaya sila? hindi pa naman sinasabi sa akin ni Kuya ang tunay na dahilan kung bakit ako ang pinapunta niya rito.
"Okay ka lang?" tumango ako kay Manang bilang sagot bago binalingan ng tingin si Aleesa na tahimik lamang.
"Naku, ang ganda ganda mo talaga ija, kahit simple damit lamang ang sinusuot mo," natutuwang wika ni Manang Sabel mahina naman natawa rito."Hindi naman po,"
Ilang minuto lamang ang binaybay namin ay agad na kaming nakarating sa simbahan,marami-rami na ang mga tao sa loob ng simbahan, palinga-linga ako sa paligid at sinuri ang buong paligid, napangiti naman ako ng makita ang mga tao na may kumpletong pamilya na sabay pumasok sa loob ng simbahan, may bata rin sa gilid na nagtitinda ng sampaguita at kandila mukhang nasa seven or eight years old pa lamang ito, may manggas ang sout nitong damit halata sa sout nito na luma na madungis rin ito humahabol niya ang bawat tao na papasok o palabas ng simbahan kahit yung nga taong dumadaan lang napasinghap ako ng itulak siya ng isang lalaking pinipilit niyang bilhin ang kaniyang paninda akmang lalapit na sana ako ng hawakan ni Aleesa ang kamay ko at pinigilan ako sa pagtangka kong pag alis.
"Maraming tao ang naghihirap, hindi ba 'yun alam ng gobyerno?" tanong ko habang naglalakad kami papasok sa simbahan.
"Alam naman ata nila." sagot nito sa'kin.
Nadaanan namin ang batang nagtitinda ng sampaguita,"Wag na, baka ano pang isipin ng mga tao rito." pigil sa'kin ni Aleesa.Taka ko naman siyang tiningnan
"Baka sabihin nila na pakitang tao ka." my lips were parted in shock.
"Ano?! Ganun na ba kakitid ang utak ng mga tao ngayon?" i asked irritatedly, tumango naman ito sa akin bilang sang-ayon sa naging tanong ko.
Nang makapasok na kami sa simbahan ay naiinis pa rin ako, Wala naman atang masama kong tutulong ka diba? Makitid lang talaga ang mga utak nila at inaakala agad na pakitang tao ka lang kahit totoo naman talagang gusto mo na makatulong.
"Kahit na dapat—"
"Shhh, magsisimula na ang mesa," wika ni Mommy agad naman kaming nanahimik ni Aleesa.
Halos mag ta-tatlong oras ang nangyaring mesa bago ito natapos, nang matapos na ito ay agad na hinagilap ng mata ko ang bata kanina, napako ang tingin ko sa batang nasa gilid ng basurahan nakaupo lamang ito habang nakatulala sa kaniyang mga paninda.
Nauna akong lumabas kina Aleesa nasa loob pa sila nakikipag-usap sa mga kilala habang ako naman ay lumabas upang makita ang bata kanina buti nalang talaga at agad ko itong nakita, nilapitan ko ito at tinanong.
Subrang inosente nito kung makatingin sa akin naaawa ako sa sitwasyon niya, bakit kailangan pang maranasan ng ibang bata ang ganitong sitwasyon?
"Asan ba Mama mo?" tanong ko sa kaniya umiwas ito ng tingin sa akin at binalingan ng tingin ang pwesto sa may hindi kalayuan sa amin.
Sinundan ko ng tingin ang tiningnan niya nakita ko na may babaeng nagtitinda rin doon."Mama mo?" umiling-iling siya sa sinabi ko.
"H-Hindi po, doon p-po ako iniwan ni Mama, sabi niya hintayin ko daw po siya babalikan daw po niya ako pero hindi pa po siya bumabalik e," nakayuko nitong wika malungkot naman ako nitong nginitian, hindi ako makasagot sa sinabi nito.
"Kailan ka niya iniwan?"
"Ang sabi po ni Lola Arwena, ganito pa daw po ako noong iniwan ako ni Mama," wika nito sa akin sabay pakita ng tatlo niyang dalire."Ilang taon ka na ba?" tiningnan niya ang kanyang kamay at pinakita sa akin ang pito niyang dalire habang nakangiti sa akin.
"Seven?" tumango naman ito sa akin. Tiningnan ko ang mga paninda nito bumuntong hininga naman ako bago siya tinapunan ng tingin,"Magkano ba lahat ng paninda mo?" umaliwas ang mukha nito sa sinabi ko,"Bibilhin niyo po?" tanong nito sa akin, tumango ako rito, bahagya pa itong may kinuhang munting papel sa bulsa niya ay pinakita sa akin.
"Four hundred fifty pesos?" paninigurado ko tumango naman ito sa akin.
Aww "Opo." kinuha ko ang wallet ko at kumuha ng dalawang libo, binigay ko ito sa kaniya ayaw pa nitong tanggapin dahil wala daw siyang panukli sa akin sinabi ko na rin sa kanya na sa kanya na lang yun, halos umiyak ito habang nakayakap sa akin.
"Totoo po ba?" tumango ako bilang sagot, nang makita ko ang papalapit na Aleesa ay agad na akong nagpaalam sa bata na aalis na kami, paulit-ulit pa itong nagpasalamat sa akin.
"Saan ka ba galing?" tanong nito tinuro ko naman ang bata,"Doon." kunot ang noo nito sa sinabi ko.
"I told you wag mo ng lalapitan," nagkibit balikat naman ako rito.
Hanggang pag pasok namin sa sasakyan ay sinisermunan pa rin ako nito, hindi ko na lamang siya pinakinggan ay ibinaling ang tingin sa bintana ng sasakyan.
"Aleesa, hayaan mo nalang ang kapatid mo!" saway pa ni Mama sa kaniya.
"Ma naman—"
"Galing ka pa sa simbahan, Aleesa,"
Hindi ko na lang sila pinakinggan at itinuon ang pansin sa labas ng sasakyan, ano bang problema nila kung gusto kong tulungan yung bata? Naiinis ako sa kakitidad ng utak nila. They're selfish hindi nila tiningnan ang kalagayan ng bata.
"You guys were selfish,"
Gulantang silang nakatingin sa akin, nakakunot lamang ang noo ko habang nakatingin sa bintana, wala ni isang gustong sumagot sa akin.
"Ija, iba kasi ang sasabihin ng mga tao sa atin, baka isipin nilang—" pinutol ko ang sasabihin nito."Ano bang pakialam nyo sa sasabihin nila?! did you see her situation? o sadyang nagbubulag-bulagan lamang kayo?" inis kong wika.
Itinirik ko ang mata ko dahil sa inis, pinapaliwanag pa nito sa akin kung bakit hindi pwede na tulungan namin ang bata, kagagaling ko lang sa simbahan pero na iimberna na ako sa kanila.
"Kasi nga hindi pwede—"
"Stop it, Aleesa,"
Walang nagtanong.
Nakakainis ang kakitidad ng utak nila, kung sila kaya ang nasa gano'ng sitwasyon? Hindi ba nila naiisip 'yun?
Madali lamang kaming nakarating sa market, dumiretso na kami rito upang makabili na rin kami ng mga dapat bilhin at para na rin sa pananghalian namin mamaya, alas onse pa naman ng tanghali.
Naka tingin lamang ako sa listahan ng mga prutas na bibilhin ko. Si Aleesa ay nasa meat section habang sina Mama at Manang ay nasa may mga gulayan at rice section.
"Ano ba 'to?" nanliit ang mata ko habang nakatingin sa prutas na hawak hawak ko, binitawan ko ito at ibinaling ang paningin sa iba pang prutas.
Naiinis kong pinagtitiginan ang papel na hawak ko,"Ano na naman ang isang 'to?" pinaikot-ikot ko sa aking kamay ang hawak-hawak kung prutas para siyang orange but not exactly an orange I mean magkamukha sila.
Nilagay ko na lamang iyon sa cart na tulak-tulak ko at nagpatuloy sa pag tulak nun papunta sa iba pang mga prutas.
Nakita ko sa unahan ng fruit section si Aleesa na may kausap na lalaki, a tall masculine man was standing in front of Aleesa.
Aleesa's eyes widen when she saw me staring on them.
Bago pa man lumingon ang lalaki ay agad na akong lumiko upang hindi nito ako makita dumiretso na ako sa counter at nilapag ang mga nabili na prutas,
I roamed around to looked on Mommy and Manang. I just shrugged my shoulders when i didn't see them around.
Kumuha nalang ako ng isa pang cart at pumunta sa snack section, my lips formed into a small smile while looking at the snacks beside me.
I took two cartoons of chucky and yakult, three packs of hiro and cheese cake. I pouted when I didn't see the biscuits I'm looking for.
"Is this what you're looking for?" isang baritonong boses ang narinig ko mula sa aking likuran, lumingon ako upang makita kung sino ito and to my shock. Gael, was smiling widely at me while holding the biscuits I'm looking for.
"Ikaw?"
Proud naman itong ngumiti sa akin,"Yes, ako na naman." natatawang wika nito.
Dahan-dahan itong lumapit sa akin at bahagyang ginulo ang aking buhok na ikinasimangot ko ng husto.
"Anong ginagawa mo rito?" busangot kong tanong habang bahagyang inaabot ang hawak nito.
"Hmm, sabihin nating tadhana?" natatawang wika nito habang itinataas sa akin ang hawak hawak nitong biscuit.
Naiinis ko itong tinampal ang kanyang braso,"Ano ba?! ibibigay mo ba sa akin yan o hindi?" taas kilay kong tanong rito.
Tinawanan lamang ako nito habang nauna ng maglakad palinga-linga pa ako sa paligid baka may isa pang balot nun.
Dismayado akong bumuntong hininga bago siya sinundan para tuloy akong bata na nakasunod sa kanya napa busangot lamang ako habang nakasunod rito.
"Where are you going ba?!" naiinis kong tanong habang hinahabol siya ang bilis naman kasi niyang maglakad.
Nadaanan na namin sina Mama at Manang na namimili pa rin hanggang ngayon, bahagyang nakaawang ang labi nito habang nakatingin sa amin.
Inis ko namang hinablot ang damit nito upang lumingon ito sa pwesto ko ngunit tinawanan lamang niya ako.
Papalapit na kami sa pwesto nina Aleesa at nung lalaking hindi pamilyar sakin, agad ko itong hinila papunta sa kabilang sulok ng makita ko na parang nag-aaway sija Aleesa at nung lalaki, boyfriend niya ata yun.
Hindi ko nakita ang mukha nito pero sa tindig at pormal nito, nakakatakot, ewan ko basta sobrang intimidating ng datingan nito unlike kay Gael na pa soft boy daw kuno pero 'kumag' naman.
"Ba't mo naman ako hinila?" kunot noo'ng tanong nito, sasagutin ko na sana siya ng bigla nalang itong ngumisi sa akin nakakunot naman ang noo ko dahil rito
"Siguro crush mo ako noh." mapang-asar na wika nito sa akin.
"Hoy hindi ah, nag-uusap kasi sila makakaistorbo ka lang dun," paliwanag ko pa pero hindi ako nito pinakinggan at pinagpatuloy lamang ang pang-aasar nito sa akin.
Lumabas na kami roon at mas pinili ko na lamang na manahimik keysa awayin pa siya dahil ang dami ng tao ang nakatingin sa kinakaroonan naming dalawa dahil sa panay ang tawa ng kasama ko.
"Asan mama mo?" tanong nito habang palinga-linga sa paligid, tinaasan ko naman ito ng kilay bago naglagay ng mga bibilhin
"Gusto ko ma-meet si future mommy ko, total crush mo naman ako."
"Kapal mo naman—"
Panay ang tawa nito sa akin, gusto ko na ngang magreklamo dahil pinagkatitigan na kami ng mga tao sa paligid, nagmumukha tuloy kaming asong gala rito.
"Sa labas nalang kaya tayo maghintay?" hindi ko na mabilang kung pang ilang beses na niya yang reklamo sa akin, nasa counter na kasi kami hinihintay ko na lang sina Mama.
"Asan ba sila?"
"Bakit mo ba sa'kin tinatanong? Kita mo naman diba na magkasama tayo," pabalang kong sagot rito.
"Ibang klase ka talaga mag ka crush noh? sinusungitan mo," he said while smirking.
Inismiran ko naman ito, lakas ng trip sarap batukan."Teka ano bang ginagawa mo rito?" i asked while looking at him.
He placed his hands on his chest while looking at me like i hurt his feelings.
"Ah syempre alam ko naman na gusto mo akong ipakilala sa mama mo I mean future mother in law— aray!" reklamo nito ng batukan ko siya.
"Asim mo,"
Umiling-iling naman siya sa sinabi ko, rinig ko ang iilang bulongan sa paligid, kunot noo akong tumingin sa aking paligid upang makita kung papunta na ba rito sila
I saw in my peripheral vision Aleesa kaya nilingon ko ito kakawayan ko na sana ito upang makita ako dahil nakayuko lamang ito habang naglalakad habang nakasunod sa kaniya ang lalaki
Bigla akong hinila ni Gael sisigaw na sana ako ng buhatin ako nito ng pa bridal style at ibinaon ang aking mukha sa kaniya maskuladong dibdib mag p-protesta pa sana ako dahil sa inis ngunit mas lalo lamang nitong diniinan kaya kinurot ko ito rinig ko ang tawa nito.
We stopped at the snack section binaba ako nito habang tumitingin sa mga snacks, masama ko naman itong tiningnan tumingin ito sa gawi ko at tinawanan ako.
"Here, ibigay mo sa counter just tell her my name, okay?" bigla nitong binigay sa akin ang isang garapon ng stick-o at nagpaalam na aalis na raw sila, tulala lamang ako habang nakatingin sa kaniyang likod na papaalis na.
Maya't maya lang ay natauhan na ako, nasa counter na rin sina Mama, mukhang ako nalang ang hinihintay nagtagpo ang tingin namin ni Aleesa at kinawayan ako nito agad naman akong lumapit sa kanila, mukhang hindi ata nila napansin na hindi ko binili ang stick-o na hawak hawak ko pero mas okay na din 'yun sa'kin may lahing detective Conan pa naman si Aleesa.
Pagkatapos naming magbayad sa counter ay ginawa ko ang sinabi sa akin ni Gael kanina, nginitian lamang ako ng Cashier at sinabihan naman ako na kanina pa raw bayad ang stick-o na hawak ko napanguso naman ako rito, nagmukha tuloy akong tanga.
Madali kaming nakauwi ng bahay, boung byahe tahimik si Aleesa hindi na lamang namin ito pinansin dahil mukhang malalim ang iniisip nito, subrang lalim na hindi nito napapansin ang presensya namin, my lips curve after i remembered the moment i had with Gael.
Pagkauwi namin ay wala namang masiyadong nangyari ng araw na iyon, kumain, mag kwentuhan at kung ano-ano pa ang ginawa namin, hindi rin umuwi ang asawa ni Mama mas okay na nga iyon sa akin atleast walang away na magaganap.
Everything went well on that day, nag bonding rin kami ni Aleesa bumalik kami sa pinuntahan namin kanina at doon nag usap ng mga bagay-bagay na tungkol sa amin getting to know daw 'kuno'