เมื่อผมชวนเมียสวิงกิ้ง
ตอนที่12 ทำให้เมียโดนอีกคน
ความรู้สึก "สกปรก" ที่มิ้นพูดทิ้งไว้...มันยังวนเวียนอยู่ในหัวผม
เธอย้ายไปนอนขดตัวบนโซฟาในห้องนั่งเล่น...อีกแล้ว เธอใช้ผ้าห่มผืนหนาห่อหุ้มร่างกายที่บอบช้ำของเธอไว้แน่น...เหมือนเป็นเกราะกำบังสุดท้าย...กำบังผม
ผมมองแผ่นหลังเล็กๆ ที่สั่นเทาเบาๆ นั้น...เธอคงกำลังร้องไห้
ผมรู้ว่าเธอ ตัวช้ำและระบม...ผมเห็นรอยจ้ำแดงอมม่วงที่ต้นขาด้านในตอนที่เธอยืนเถียงผมในครัว...ผมเห็นรอยฟันจางๆ ที่หัวไหล่...ผลงานของท็อป
สามีทั่วไปคงรู้สึกผิด...คงคุกเข่าขอโทษ...คงสัญญาว่าจะไม่ทำอีก
แต่ผมนั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม...จิบกาแฟดำ...และรู้สึกเพียงแค่ว่า... ผมยังอยากให้เธอโดนมากกว่านี้
เมื่อคืนมันคือการด้นสด...มันคือความโกลาหลที่งดงาม...แต่มันยังไม่สมบูรณ์แบบ มันขาด "ศิลปะ"
ผมต้องการภาพที่นิ่งกว่านี้...ผมต้องการการควบคุมที่สมบูรณ์แบบ...
ผมต้องการ... ถ่ายคลิป
ผมปล่อยให้เธอจมอยู่กับความเศร้าและความเจ็บปวดทางกายตลอดทั้งวัน ผมทำตัวเป็นสามีที่รู้สึกผิด...ผมทำซุปอุ่นๆ ให้เธอ...ผมคอยเอายาแก้ปวดให้...
มิ้นเริ่มผ่อนคลายกับผม...เธอคงคิดว่าผม "สำนึก" แล้ว
โง่จริงๆ
ค่ำนั้น...เธอยังคงซุกตัวอยู่ที่โซฟา...เธออ่อนเพลียเกินกว่าจะย้ายตัวเองกลับไปที่เตียง
"นนท์...มิ้น...มิ้นนอนไม่หลับเลย" เธอพึมพำ...เสียงแหบแห้งจากการร้องไห้ "มัน...ปวด...แล้วก็...กลัว"
"ผมเข้าใจที่รัก" ผมเดินไปลูบหัวเธอเบาๆ...เธอสะดุ้งเล็กน้อย...แต่ก็ยอมรับสัมผัสนั้น
"ผมมียาแก้แพ้...มันจะช่วยให้คุณ...ผ่อนคลาย...แล้วก็นอนหลับลึกๆ ตื่นมา...คุณจะรู้สึกดีขึ้น...ผมสัญญา"
ผมเดินไปที่ตู้ยา...หยิบขวด ยาแก้แพ้เม็ดสีเหลือง เล็กๆ นั่นออกมา...ผมรู้ดีว่าฤทธิ์ของมันรุนแรงแค่ไหน
ห้าเม็ด
ผมเทมันออกมา...บดมันจนเป็นผงละเอียดในครกบดยา...
"เดี๋ยวนนท์เอานมอุ่นๆ มาให้นะครับ...จะได้หลับสบาย"
ผมนมอุ่นหนึ่งแก้ว...เทผงยาสีเหลืองทั้งหมดลงไป...คนให้เข้ากันจนมันละลายหายไปกับนมอุ่น
ผมประคองแก้วไปให้เธอ "ดื่มซะนะที่รัก...แล้วทุกอย่างจะดีขึ้น"
มิ้นมองผมด้วยสายตาที่อ่อนล้า...เธอรับแก้วนั้นไปดื่ม... นมอุ่นผสมยา...เธอคงคิดว่ามันคือความห่วงใย...เธอไม่รู้เลยว่ามันคือยาพิษ...ที่กำลังจะปลดปล่อยเธอสู่จินตนาการขั้นสูงสุดของผม
เธอหลับ...ภายในยี่สิบนาที
เธอ หลับลึก...ไม่ได้สติ
ตอนนี้...คือเวลาของผู้กำกับ
ผม... เป็นผู้กำกับ
ผมอุ้มร่างที่อ่อนปวกเปียกของมิ้น...ที่ยังคงสวมเพียงเสื้อยืดตัวโคร่งของผม...กลับไปที่ห้องนอน...ห้องที่ควรจะเป็นของเรา
ผมวางเธอลงบนเตียง...จัดท่าทางของเธอ...
เมียเป็นนางเอก...เธอคือดาวเด่นของเรื่อง
ผมถลกเสื้อยืดของเธอขึ้น...เผยให้เห็นเนินอกที่ยังคงมีรอยแดงจางๆ...ผมถอดกางเกงขาสั้นของเธอออก...เผยให้เห็นร่องสาวที่บวมช้ำเล็กน้อย...ผมจัดขาของเธอให้งอพับ...เปิดออก...เชื้อเชิญ
ผมตั้งกล้องวิดีโอ...ไม่ใช่แค่ตัวเดียว...ผมตั้งมันสามมุม...มุมกว้างสำหรับบรรยากาศ...มุมสูงสำหรับภาพรวม...และมุมใกล้...สำหรับ... รายละเอียด
ผมอยากถ่ายคลิปหลังสด...ที่สมบูรณ์แบบที่สุด
ผมตรวจเช็คแสงไฟ...ปรับมันให้นุ่มนวล...ให้ผิวขาวๆ ของมิ้น...ดูเปล่งปลั่ง...น่าสัมผัส
เมื่อทุกอย่างพร้อม...ผมก็หยิบมือถือขึ้นมา...เปิดแอปพลิเคชันลับ... เว็บสวิงกิ้ง...
ผมส่งข้อความไปหาโปรไฟล์ที่ผมคัดเลือกไว้...
"ผมพร้อมแล้ว...เวทีพร้อม...นางเอกของผม...หลับรอคุณอยู่"
...
ข้อความตอบกลับมาแทบจะทันที
"กำลังไป... พระเอกคนนี้จะไม่ทำให้ผู้กำกับผิดหวังครับ"
ผมยิ้ม...ผมนั่งลงบนเก้าอี้ข้างเตียง...จ้องมองร่างที่หลับใหลของมิ้น...
"โชว์ไทม์...ที่รัก" ผมกระซิบ... "คราวนี้...คุณไม่ต้องเสียว...คุณแค่...สวย...ก็พอ"
ความเงียบ...
มันคือความเงียบที่หนักอึ้งและสมบูรณ์แบบที่สุด ห้องนอนของเรากลายเป็นสตูดิโอถ่ายทำที่เร่าร้อน แสงไฟที่ผมจัดไว้ส่องลงบนร่างของมิ้น...นางเอกของผม...ที่นอนหลับใหลไม่ได้สติอยู่กลางเตียง
ลมหายใจของเธอลึกและสม่ำเสมอ...สมบูรณ์แบบ
ผมตรวจสอบมุมกล้องอีกครั้ง มุมกว้าง...เห็นภาพรวมของเตียงและ "พระเอก" ที่กำลังจะมาถึง มุมสูง...จับภาพศิลปะบนเรือนร่าง และมุมใกล้...กล้องตัวที่สาม...ซูมเข้าไปที่จุดยุทธศาสตร์...รอคอยการแสดง
ผมนั่งลงบนเก้าอี้ผู้กำกับ...เก้าอี้ทำงานของผมที่ลากมาวางไว้มุมห้อง...ผมคือผู้กำกับ และคืนนี้...คืองานอาร์ตชิ้นโบแดงของผม
วื๊ดดดด!
โทรศัพท์สั่น...ข้อความจากชายเดี่ยว "ถึงล็อบบี้แล้ว"
ผมยิ้ม...นักแสดงของผมตรงเวลา
ผมเดินลงไปรับเขา...ลิฟต์เปิดออก ชายคนนั้น...เขาดูธรรมดากว่าที่ผมคิด เขาดูสะอาดสะอ้าน สุภาพ สวมเสื้อยืดสีดำเรียบๆ กับกางเกงยีนส์ ในมือถือเพียงกระเป๋าเป้ใบเล็ก เขาไม่มองหน้าผมตรงๆ
"สวัสดีครับ" เขาพูดเสียงเรียบ
"สวัสดี...เชิญ"
เราขึ้นลิฟต์กลับมาที่ห้องในความเงียบ...ไม่มีใครพูดอะไร...มันคือธุรกิจ
"เธอ...พร้อมแล้วเหรอ" เขาถามหน้าประตูห้อง
"เธอพร้อมกว่าที่คุณคิด" ผมตอบ "เธอคือ...นักแสดงนำ"
ผมเปิดประตูห้องนอน...
ชายแปลกหน้า...พระเอกของผม...หยุดชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็น "ฉาก" ที่ผมจัดไว้ เขาเห็นมิ้นที่นอนเปลือยครึ่งท่อนอยู่บนเตียง...ขาของเธอถูกจัดวางอย่างตั้งใจ...เขาเห็นกล้องสามตัวที่ตั้งตระหง่าน...
"คุณ...เอาจริงดิ" เขาหันมามองผม...แววตามีทั้งความตื่นเต้นและประหลาดใจ
"ผมเป็นผู้กำกับ" ผมตอบเสียงเรียบ "ผมจริงจังกับงานศิลปะของผมเสมอ...ส่วนคุณ...คือพระเอก...คุณแค่...เล่นไปตามบท"
"บทอะไร"
"บทของ...ชายแปลกหน้า...ที่หลงใหลในตัวเธอจนทนไม่ไหว...บทของ...ผู้ชาย...ที่กำลังจะ... สอดใส่...เธอ...ในขณะที่เธอนอนหลับ...และผม...จะถ่ายมันไว้"
เขายิ้ม...เป็นรอยยิ้มที่ผมชอบ "ผมชอบบทนี้"
"งั้นก็เริ่มเลย...กล้องเดินอยู่" ผมพูดพลางหยิบกล้องวิดีโอตัวที่สี่...ตัวที่ผมจะถือถ่ายเอง...ขึ้นมา
ชายแปลกหน้าถอดเสื้อออก...ร่างกายของเขา...สมบูรณ์แบบ...กล้ามเนื้อเป็นมัดๆ...สมกับเป็นพระเอก
เขาค่อยๆ ก้าวขึ้นไปบนเตียง...เขาไม่ได้จู่โจม...เขา... แสดง...
เขาก้มลง...สูดดมกลิ่นกายของมิ้นที่ซอกคอ...ผมซูมกล้องเข้าไป...จับภาพไรผมของมิ้น...และจมูกของชายแปลกหน้า
"เธอ...สวยมาก" เขากระซิบ...เหมือนกำลังพูดกับกล้อง
"ผมรู้" ผมกระซิบตอบ "เล่นต่อไป"
เขาเลื่อนตัวลงต่ำ...เขาจูบ...จูบที่หน้าท้องแบนราบของเธอ...เขาใช้ลิ้น...เลียวนรอบสะดือ...มิ้นไม่ไหวติง...ร่างกายเธอแค่กระเพื่อมเล็กน้อยตามแรงสัมผัส...
"เธอไม่รู้สึก...สุดยอด" ชายแปลกหน้าพึมพำ
"โฟกัสที่บท" ผมสั่ง
เขาเลื่อนตัวลงไปอีก...จนถึงจุดหมาย...
ผมเดินอ้อมเตียง...เพื่อให้ได้มุมที่ดีที่สุด...ผมเห็นทุกอย่างผ่านเลนส์กล้อง...
เขาใช้มือ...แหวกกลีบกุหลาบที่บอบช้ำเล็กน้อยของเธอออก...ร่องรอยจากเมื่อคืน...ยังคงอยู่...
"นนท์..." ผมได้ยินเสียงตัวเองกระซิบ... "นี่มัน...งานมาสเตอร์พีซ"
ชายแปลกหน้า...ก้มลง...
"ไม่!!!"
ผมตะโกนลั่น... "บทไม่ได้มีเลีย! บทมีแค่... สอดใส่!"
ชายแปลกหน้าสะดุ้ง...ผงะออกมา "โอเค...โอเค...โทษที...ผู้กำกับ...ผมแค่อินไปหน่อย"
"ทำตามบท!" ผมสั่งเสียงกร้าว...หัวใจผมเต้นแรง...ผมเกือบจะสูญเสียการควบคุม...
เขาจัดท่า...เขาคุกเข่าลงระหว่างขาของมิ้น...เขาจับแท่งเอ็นที่แข็งขืนของเขา...จ่อไปที่ปากทาง...
"ถ่ายนะ" เขาถาม
"ถ่ายอยู่! เริ่มเลย!"
เขากดตัวเองเข้ามา...ช้าๆ...
ผมซูมกล้องเข้าไป...ผมเห็นภาพที่ชัดเจนที่สุด...ปากทางรักของมิ้น...ที่กำลัง... ถูกเปิดออก...โดยชายแปลกหน้า...
สวบ...
มันเข้าไปแล้ว...
มิ้น...ภรรยาของผม...กำลังถูกสอดใส่...โดยที่เธอไม่รู้ตัว...ในขณะที่ผม...สามีของเธอ...กำลังบันทึกภาพทุกวินาที...
ชายแปลกหน้าเริ่มขยับ...ช้าๆ...เป็นจังหวะ...
ปั่ก...ปั่ก...ปั่ก...
เสียงเนื้อกระทบกัน...คือเสียงเดียวที่ดังอยู่ในห้อง...นอกจากเสียงลมหายใจลึกๆ ของมิ้น
ผมเดินไปรอบๆ...ถ่ายทุกมุม...ผมรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นพระเจ้า...ผมกำลังสร้างโลก...สร้างความจริง...ในแบบที่ผมต้องการ
"แรงอีก" ผมสั่ง
ชายแปลกหน้า...สนองคำสั่ง...เขาเร่งจังหวะ...กระแทกกระทั้นร่างที่ไร้สติของมิ้น...จนเตียงเริ่มสั่นไหว...
"อ๊า...อ๊า...สุดยอด..." เขาครางออกมา
ผมซูมไปที่ใบหน้าของมิ้น...เธอยังคงหลับ...เหมือนเจ้าหญิงนิทรา...แต่เป็นเจ้าหญิง...ที่กำลังถูกมังกร...ขย้ำ...
"จะเสร็จแล้ว...ผู้กำกับ...จะให้... แตกใน...ไหม" เขาหอบ
หัวใจผมหยุดเต้นไปชั่วขณะ...
แตกใน...
ภาพของเมื่อคืน...น้ำรักของเคน...ที่ไหลทะลักออกมา...
"แตก! แตกใน! แตกให้หมด! เอาให้ล้นออกมา!" ผมตะโกน...
ชายแปลกหน้าคำรามลั่น...เขากระแทกอีกสองสามครั้ง...ก่อนจะเกร็งกระตุก...ปลดปล่อยทุกอย่าง...เข้าไปในร่างของภรรยาผม...
เขาถอนตัวออก...
ผมซูมกล้องเข้าไป...
ผมเห็นมัน...
น้ำรักสีขาวขุ่น...ที่กำลังไหลย้อนออกมา...ผสมปนเปกับน้ำหล่อลื่นของเธอ...
ผมกดหยุดบันทึก...
"คัท! สุดยอด! เป็นการแสดงที่ยอดเยี่ยม!"
ผมหันไปมองพระเอกของผม...ที่กำลังหอบเหนื่อย...
"ขอบคุณที่มาร่วมงาน...ค่าตัว...ผมโอนให้แล้ว"
ชายแปลกหน้าพยักหน้า...เขาหยิบเสื้อผ้า...แล้วเดินออกจากห้องไปอย่างเงียบๆ...เหมือนนักแสดงที่เพิ่งเสร็จงาน...
ผม...นนท์...ผู้กำกับ...ยืนอยู่คนเดียว...กลางกองถ่าย...
ผมมองไปที่นางเอกของผม...ที่ยังคงนอนหลับ...เปรอะเปื้อน...และ... งดงาม...
ผมยิ้ม...ผมได้... หนังสด...เรื่องแรกของผมมาแล้ว...และผมรู้...นี่...เป็นแค่... ตอนแรก...เท่านั้น