Pazartesi sabahı sınıf, alışılmadık şekilde gürültülüydü.
Öğretmen tahtaya büyük harflerle yazdı:
OKUL FESTİVALİ
"Her sınıf bir stand açacak. Bir hafta süreniz var."
Kimse bir süre ses çıkarmadı.
Sonra herkes aynı anda konuşmaya başladı.
---
"Hayalet evi!" diye bağırdı Kaito, ayağa fırlayarak.
"Kafe," dedi Yui, sessizce.
"Hiçbiri," dedi Reon.
"Hiçbiri seçeneği yok," dedi öğretmen.
Reon arkasına yaslandı.
"O zaman fark etmez."
---
Akira, ikisine de baktı.
"Kafe fena değil."
"Hayalet kafe," dedi Kaito, hemen.
"Hayalet yok."
"Hayalet *temalı*."
"Hayalet yok."
Kaito iç çekip oturdu.
---
Oylama yapıldı.
Kafe, üç oyla kazandı.
Kaito'nun hayalet evi bir oy aldı.
Kendi oyuydu.
"Hiç olmazsa sadık biri var," dedi, kendi kendine.
---
Teneffüste görevler dağıtıldı.
Yui menüyü çizmeyi üstlendi.
Kaito, süslemeleri.
Akira, malzeme listesini.
"Sen ne yapacaksın?" diye sordu Kaito, Reon'a.
"Mutfak."
"Neden mutfak?"
"Çünkü orada kimse beni görmez."
Yui gülümsemesini sakladı.
---
Eve dönerken, Akira listeyi cebinden çıkarıp tekrar okudu.
Kurabiye. Çay. Limonata.
Parmağıyla satırları sayıp kendi kendine mırıldandı.
Ne zamandır böyle bir şey için heyecanlanmamıştı.
Antrenman, düşmeler, kan.
Bir an için hepsi uzaklaştı.
Sadece bir kafe ve üç arkadaş.
Hoşuna gitti.
---