ท่ามกลางดวงดาวและหมู่ดาราทั้งหลายดั่งอนันต์ ฉายภาพความยิ่งใหญ่ของพหุจักรวาลอันกว้างใหญ่และไร้สิ้นสุด ณ ทางตอนเหนือภายในรอยแยกมิติที่มิทราบทั้งที่มาและต้นกำเนิด ดินแดนที่ดำรงอยู่ ณ จุดตัดอันวิปริต กึ่งกลางระหว่างโลกกายภาพ โลกวิญญาณ และความว่างเปล่าที่ไร้ซึ่งนิยาม ทวีปที่ลอยเคว้งอยู่อย่างโดดเดี่ยว สถานที่แห่งนี้ถูกขนานนามว่า "พิภพอันธกาลจองจำนิรันดร์"
ทวีปที่เสมือนนรกอันมืดมิดแห่งนี้ ปกคลุมไปด้วยหมอกพิษนับล้านล้านชนิดที่กัดกินได้แม้กระทั่งวิญญาณและโครงสร้างของมิติ มันหลอมรวมและวิวัฒนาการจนเกิดเป็นมหาพิษชนิดใหม่ที่พร้อมจะย่อยสลายทุกสรรพสิ่งอยู่ตลอดเวลา และยังเป็นแหล่งกำเนิดของ "ชื่อกู่" อสูรร้ายที่เป็นดั่งฝันร้ายของสิ่งมีชีวิต พวกมันคือแมลงอสูรที่อาศัยสัญชาตญาณในการล่าและสังหาร ทุกตัวที่หลงเหลืออยู่ในปัจจุบันล้วนเป็นยอดนักล่าที่ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์อื่นจนขึ้นสู่จุดสูงสุดในนรกที่ถูกลืมแห่งนี้
หนทางเดียวที่จะก้าวเข้าสู่ดินแดนที่ถูกปิดผนึกโดยกฎเกณฑ์แห่งวัฏจักร พหุภพ และสวรรค์แห่งนี้ คือการกลายเป็นเหยื่อที่ถูกกระชากผ่านรอยแยกมิติเข้ามาเป็นอาหาร เหล่า ชื่อกู่ จะเปิดรอยแยกมิติออกเพื่อฉุดกระชากผู้บำเพ็ญเซียนและวิญญาณอาฆาตจากแดนไกลนับอนันต์ ทันทีที่เหยื่อก้าวเข้าสู่รอยแยกมิติกึ่งกลางนี้ กายเนื้อจะถูกหมอกพิษกัดกร่อนจนเน่าเฟะ วิญญาณจะกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดก่อนจะสลายกลายเป็นมวลพลังงาน พวกมันกลืนกินความทรงจำ ปราณ ตบะ และอายุขัยอย่างตะกละตะกลาม เพื่อบ่มเพาะ "มุกดาราสวรรค์" ที่เปรียบเสมือนตันเถียนของพวกมันที่ทำให้แข็งแกร่ง
แสนปีผ่านไป เมื่อทรัพยากรเหือดแห้งและอายุขัยกำลังจะมอดไหม้ ความกระหายเลือดจึงหันเข้าหาพวกเดียวกันเอง เสียงขบเคี้ยวซากเปลือกแข็งและเสียงฉีกกระชากเนื้อดังก้องไปทั่วทวีปที่อาบไปด้วยเลือดสีดำ พวกมันกลืนกินกันเองด้วยความบ้าคลั่ง หวังเพียงเพื่อจะเลื่อนระดับและหนีไปจากคุกมิตินี้ ทว่าลิขิตฟ้ากลับปิดตายทุกเส้นทาง... ไม่ว่าจะดิ้นรนเพียงใด ผลลัพธ์เดียวคือความตายที่รออยู่เบื้องหน้า
ในวินาทีแห่งความอัปจนหนทาง หนทางสุดท้ายที่แสนโหดเหี้ยมจึงถูกอุบัติขึ้น เหล่าอสูรแมลงที่เหลืออยู่ตัดสินใจหลอมรวม มุกดาราสวรรค์ นับแสนดวงเข้ากับกายเนื้อที่บิดเบี้ยว จิตวิญญาณที่เต็มไปด้วยความอาฆาตแค้น และหมอกพิษมหาศาลที่ปกคลุมทั้งทวีป ทุกอย่างถูกกลั่นกรองผ่านความตายและการสูญสิ้นจนกลายเป็น "รังไหมทองคำทมิฬ" ที่เต้นตุบ ๆ ราวกับหัวใจของจอมมาร
ทันใดนั้น พื้นแผ่นดินของพิภพอันธกาลก็แยกออกเป็นเสี่ยง ๆ ทะเลเลือดสีชาดใต้ผืนพิภพปะทุขึ้นเผาผลาญทุกสิ่งจนกลายเป็นจุณ ท้องฟ้าฉีกขาดออกเผยให้เห็น ทัณฑ์สวรรค์ทมิฬ สายฟ้าสีดำสนิทที่เปี่ยมไปด้วยเจตจำนงทำลายล้างควบแน่นและฟาดลงมาอย่างต่อเนื่อง หวังจะสังหารสิ่งที่กำลังจะเกิดใหม่ที่อยู่นอกเหนือลิขิตฟ้า พายุหมุนมิติโหมกระหน่ำพยายามฉีกกระชากรังไหมทองคำทมิฬให้สูญสลายไปจากความว่างเปล่า
แต่ในขณะที่ภัยพิบัติสวรรค์กำลังจะบดขยี้ทุกอย่าง หมอกพิษทมิฬในแดนอันธกาลกลับควบแน่นจนกลายเป็นกรงเล็บยักษ์ที่แหลมคม มันฉีกกระชากมิติที่แข็งแกร่งที่สุดให้พังทลายลงในพริบตา แรงสั่นสะเทือนนั้นส่งผลให้ทัณฑ์สวรรค์สลายไปและกฎเกณฑ์ที่เคยจองจำสิ่งมีชีวิตในแดนนี้พังพินาศ ดินแดนแห่งนี้ถูกสร้างมาเพื่อกักขัง ชื่อกู่ แต่มันไม่ได้ถูกสร้างมาเพื่อกักขัง "วิบัติ" ชนิดใหม่ที่อยู่เหนือเหตุและผลนี้
รังไหมทองคำทมิฬพุ่งทะยานเข้าไปในรอยแยกมิติที่ถูกฉีกออก พร้อมกับหมอกดำทมิฬมหาศาลที่ม้วนตัวกลับเข้าไปหลอมรวมในรังไหมนั้น ก่อนที่รอยแยกมิติจะปิดตัวลง ทิ้งไว้เพียงซากปรักหักพังของทวีปที่ว่างเปล่า... รังไหมทมิฬหายไปในความว่างเปล่า ทิ้งให้จักรวาลที่เหลือต้องสั่นสะเทือนต่อสิ่งที่กำลังจะตื่นขึ้นโดยมิอาจตระหนักรู้ถึงหายนะที่คืบคลานเข้ามา