Elimdeki tabancanın susturucusunu takıp belimdeki kemere iyice sıkıştırdım. Son kez boy aynamdan kendime baktım iyi görünüyordum, zorundaydım. Odamdan çıkıp yan odanın Deniz'in odasının kapısının önüne geldim ve kapıyı tıklattım içerden bir ses " Gir!" Dedi. Kapıyı açıp içeri girdiğimde Deniz'de üzerine deri ceketini geçiriyordu. Bana baktı ve " Hazırsın?" Dedim " Hazırım." Dedi kendinden emin bir şekilde. Alayla hafifce sırıttım elimi omzuna atıp " Sanki birileri dün geceden beri salya sümük ağlamışta şuan gözleri şişmiş." Deniz sanki küçük bir çocuk gibi kaşlarını hafifçe çatıp bana baktı. " Hah! Ben hemde salya sümük ağlamak! Sen kafayı yemişsin kızım!" Dedi ve elimi omzundan itti. " Tamam kral sakin ol en tehlikeli sensin." Dedim ve ona hafifçe tebessüm ederek sarıldım o da bana öyle bir karşılık verdiki sanki bir daha bırakmak istemiyormuş gibiydi. Yavaşça birbirimizden ayrıldık. " Hadi ama bu kadar çok ağlama sümsük. Gel hadi aşağıya inelim artık anneannem bekliyor daha." Birlikte odadan çıkıp anneannemin yanına gittik.
Anneannem tam da hayal ettiğim gibi koltukta oturmuş ağlıyordu yanında peçeteler ve bir kaç bardak. Ben aşağı iner inmez hemen koşarak bana ve Deniz'e aynı anda sarıldı. " Gitmeyin ! " Hıçkırık " Gitmeyin! Ben bir evladımı daha kaybetmek istemiyorum! Gitmeyin !" " Anneanne. " Dedim sakin bir şekilde " Bak kaç seneden beri ben bugünün planını yapıyorum bak bana. Güven , güven bana kazanacağım bu savaşı ve ozaman dünyalar bizim olacak güzelim yeter artık ağlama." Hıçkırarak bizden ayrıldı ve zorlada olsa ikna olarak " Tamam." Dedi. Ona hafifçe gülümsedim ve artık Deniz' le evden çıktık ve arabaların olduğu alana doğru yürüdük. Dışarıda bir sürü araba ve adamlar . Deniz " Arabayı ben kullanıyorum anahtarı ver. " Dedi. Bende itiraz etmeden arabanın anahtarını ona verdim ve yolcu koltuğuna oturdum. Murat'la anlaştığımız konuma gidecektik. Deniz arabayı çalıştırır çalıştırmaz bütün arabalar çalıştı ve yola çıktık.
İçimde bir nefret vardı.
Kusmam gereken.
Öldürmem gereken.
Yok etmem gereken bir nefret.
Ama bu nefretin bitmesi için babamı. Öz babamı öldürmem gerekti. Yıllardır bunun hayalini kuruyordum. Canla başla bunu planlıyordum. Ve kafaya koymuştum.
Bugün biri ölecekti.
Bugün babam ölecekti.
Onu bugün kendi ellerimle öldürecektim.
Ve annemin çocukluğumun intikamını alacaktım.
Bişey beni sertçe sarstı sıçrayarak olduğum yerden doğruldum. " Noluyo be!" Dememle Deniz'in bana sırıtarak bakması bir oldu. " Ayy canım sanki birileri dün gece salya sümük ağlamaktan uyuyamamış gibi." Sinirle arabanın kapısını açtım ve Deniz'e " Aman ha birşeyin de altında kaliyim deme tamam mı?" Anlaştığımız konuma gelmiştik yerdeki kaldırıma doğru yürüdüm ve oturdum. Yanıma Deniz oturdu ve " Tabi canım bak Deniz'den bahsediyorsun ben ne zaman bir lafın altında kaldım." Dedi. Sinirle iç çektim ve önüme döndüm. "Derin?"
"Evet."
" Sen nasıl hissediyorsun ?"
Hımm. " İyi, iyi hissediyorum. Sen? "
" Off Derin başlama yine edebiyat yapmaya."
Deniz' in omzuna kafamı koydum ve " Bende korkuyorum. Ama ölmekten değil. Seni , anneannemi kaybetmekten korkuyorum." Deniz beni kollarıyla iyice sarmaladı.
" DerinDeniz sözü ne seni ne de anneaaneme zarar gelmeyecek." Öyle kararla dedi ki tüylerim diken diken olmuştu. Ondan hafifçe ayrılarak. " DerinDeniz sözü."
Dedim. Ve birbirimize yaslanarak Murat'ı bekledi.