AVATAR: THE LEGEND OF FLAMARA
Matapos ang kanilang unang paghaharap, hindi mawala sa isip ni Flamara ang babaeng nagngangalang Xandra. May kakaiba sa kanya—parang hindi siya ang tunay na kumokontrol sa sarili niyang katawan. Sa bawat kilos niya, may malamig na presensiyang tila nagdidikta ng kanyang mga galaw.
Samantala, sa lihim na kuta ng mga Bloodbender, muling hinarap ni Xandra ang kanilang pinuno.
Ngunit sa pagkakataong ito, may mali.
---
ANG PAGKAWALA NG KONTROL
Nakatayo si Xandra sa gitna ng silid.
Biglang nanginig ang kanyang katawan.
"Amon..."
Isang tinig ang narinig niya.
"Bakit ka lumalaban?"
Napahawak siya sa kanyang ulo.
"Hindi ako lumalaban."
"Kung gayon, bakit mo naaalala?"
Nanlaki ang kanyang mga mata.
Isang imahe ang muling lumitaw.
Si Ryker.
Nakatayo sa harap niya.
At isang alaala ang bumalik.
Iniligtas niya ang Avatar.
Napahinto si Xandra.
"Ryker..."
Sa unang pagkakataon, nabanggit niya ang pangalan nang malinaw.
---
ANG KATOTOHANAN NI XANDRA
Biglang nagbago ang paligid.
Nakita niya ang sarili niyang nakatayo sa harap ni Ryker maraming taon na ang nakalipas.
Nakita niya ang kanyang sakripisyo.
Narinig niya ang sarili niyang mga huling salita.
At naalala niya si Elyra.
Ang kanyang mga mata ay napuno ng luha.
"Naalala ko..."
Ngunit hindi niya natapos ang kanyang sasabihin.
Biglang nawala ang kontrol sa kanyang katawan.
"Xandra," narinig niya ang tinig ni Amon.
"Ikaw ay wala na."
Napatingin siya sa kanyang mga kamay.
Unti-unting naglaho ang anyo niya.
Hindi siya nabubuhay sa kasalukuyan.
Matagal na siyang patay.
Ang Xandra na nakikita ng mundo ay isang espiritung pinanatili at ginamit ni Amon bilang isang kasangkapan.
Sa huling sandali, tumingin siya sa direksiyon kung saan naroon si Flamara.
"Ryker..."
Mahina siyang ngumiti.
"Naalala na kita."
Pagkatapos, tuluyan nang nawala ang kanyang anyo, naiwan lamang ang pinong abo sa sahig.
---
SI AMON
Mula sa dilim, lumitaw ang isang lalaki.
Tahimik.
Malamig.
At walang emosyon sa kanyang mukha.
Amon.
Siya ang tunay na pinuno ng mga Bloodbender.
Hindi siya tulad ng mga naunang kaaway ni Flamara.
Hindi niya kailangan ng hukbo upang maghasik ng takot.
Ang kanyang kapangyarihan ay sapat na.
Lumapit siya sa abo ni Xandra.
"Walang silbi ang isang puppet na natututong magkaroon ng sariling kalooban."
Itinaas niya ang kanyang kamay.
Umikot ang tubig sa paligid niya.
"Ngayon, oras na para sa tunay na Avatar."
---
ANG PAGDATING NI AMON
Samantala, nasa isang nayon si Flamara nang biglang tumigil ang lahat.
Nawala ang ingay.
Nawala ang hangin.
At isa-isang bumagsak ang mga tao sa pagkakontrol ng Bloodbending.
Napaatras si Flamara.
"Sino ka?"
Lumabas si Amon mula sa mga anino.
"Matagal kitang pinagmamasdan."
Lumakas ang apoy sa kamay ni Flamara.
"Kung ikaw ang nasa likod ng lahat ng ito..."
"Oo."
Tumingin si Amon sa kanya.
"At ikaw ang pinakamalaking hadlang sa bagong mundong nais kong likhain."
Sumugod si Flamara.
Ngunit bago pa siya makalapit—
napigil siya.
Nanigas ang kanyang katawan.
Hindi niya magawang gumalaw.
Hindi niya magawang gamitin ang apoy.
Hindi niya magawang lumaban.
Napangiti si Amon.
"Ngayon, Avatar..."
Lumapit siya.
"...malalaman mo kung gaano kasakit ang mawalan ng kontrol sa sarili mong katawan."
---
ANG BAGONG KAALAMAN
Habang pilit na lumalaban si Flamara sa Bloodbending, isang imahe ang biglang pumasok sa kanyang isip.
Si Xandra.
Si Ryker.
Si Aira.
At si Zeus.
Ang buong Avatar Cycle.
Naintindihan niya ang isang bagay.
Hindi lamang niya ipinaglalaban ang kanyang sariling panahon.
Ipinaglalaban niya ang bawat Avatar na nauna at susunod sa kanya.
Dahan-dahang gumalaw ang kanyang kamay.
Isang maliit na apoy ang sumiklab.
Nagulat si Amon.
"Imposible."
Tumingin si Flamara sa kanya.
"Hindi mo ako makokontrol."
Mas lumakas ang apoy.
"Ang katawan ko..."
Nagliyab ang kanyang mga mata.
"...ay maaaring pigilan."
Humakbang siya pasulong.
"Pero hindi ang aking kalooban."
Sa unang pagkakataon, nawala ang ngiti sa mukha ni Amon.
Dahil alam niyang hindi na niya kaharap ang batang Avatar na minsang tumakas mula sa Pyrrha.
Hinarap na niya ang isang Avatar na handang lumaban.